navbar.frm 20190426 /navigation.nav
Groot onderhoud . . . Ronde elke zondag 10:30 145.475 MHz . . . Wekelijkse ether ontmoetingen donderdag avond 20:30 uur 145.450 Mhz . . .
W

Om de WiFi verbindingen in Britse treinen te verbeteren, heeft een onderzoeksteam van de Schotse Heriot-Watt Universiteit een nieuw soort antenne ontworpen. Dit moet een einde maken aan het probleem van hotspots en plekken met slechte satelliet verbindingen.

De Britse regering de regering had in december 2017 beloofd om tegen 2025 'ononderbroken' WiFi- en mobiele (5G) breedband snelheden tot 1 Gigabits per seconde mogelijk te maken aan boord van alle Britse belangrijke treinroutes.
Maar tot op heden was geen update gegeven over de voortgang.

Britse reizigers maken samen 1,8 miljard treinreizen per jaar, maar het lukt twee derde van de reizigers niet om verbinding te maken met het wifi-systeem in de trein, terwijl de overige inzittenden ook storingen ervaren met systemen als WhatsApp.

De oorzaak van deze slechte verbinding wordt gelegd bij het gebruik van de supersnelle glasvezel breedband technologie, die echter niet altijd beschikbaar is in de buitengebieden. Dat is de reden dat het signaal regelmatig verloren gaat.
Uitbreiding van het grondnetwerk om de verbinding in dunbevolkte gebieden te verbeteren is echter heel kostbaar en de betrouwbaarheid twijfelachtig.

Daarom heeft men oplossing gezocht in satelliet verbindingen.
Het voordeel van het gebruik van satellieten, zowel Geostationair (GEO) als Low Earth Orbit (LEO), is dat de verbinding transparant is voor alle reizigers en onafhankelijk van het aantal mensen dat tegelijkertijd verbinding maakt.
Het probleem werd daardoor verlegd naar een 'groot, zwaar en schotelvormig' antenne systeem dat onder alle richtingen en snelheden een betrouwbare verbinding kan onderhouden.
Volgens Professor George Goussetis, hoofdonderzoeker op het project, zijn de die antennes wel 'groot, zwaar en schotelvormig'. Ze zijn dus niet erg aerodynamisch of praktisch om op een hoge-snelheidstrein te monteren.”

Als oplossing voor dit antenne probleem ontwikkelde het onderzoeksteam van de Heriot-Watt Universiteit een 2,5 GHz antenne die bestaat uit een plat paneel, een halve meter in het vierkant, waarop een circuit van platte structuren is aangebracht met verschillende aansluitingen. De afmetingen en structuren van deze 'printplaat' zijn allemaal in de orde van de golflengte. De combinatie van de daarover lopende golven bepalen in welke richting deze 'antenne' uitstraalt.
Door het hoogfrequent op die elementen elektronisch aan te sturen kan men dus al rijdend een verbinding met een satelliet 'vast houden'. (Even wat complexer dan onze YAGI's met een antenne rotor, of kwart lambda spriet, dus.)

Het prototype van deze antenne wordt voor het einde dit jaar getest in een trein van een van de Britse spoorvervoerders. Het geld komt van de ESA, European Space Agency, - dat willen ze wel hebben - en via het High Growth Spin-Out Programme gerund door Scottish Enterprise..

In Nederland hebben kamerleden onlangs vragen gesteld over betere internetverbindingen in de trein. De minister gaf aan dat het te kostbaar is om een voorziening voor sneller internet te implementeren.

(Bijdrage van Niek, PA3CXM 2020/12/08 )

Referenties, meer informatie:
Spoorpro Nieuw antennesysteem verbeterd WiFi
PureApps
Aperture-coupled antennas
Onderwerpen
MicrogolfMicrogolf MechanicaMechanica InternetInternet FrequentieFrequentie BandBand AstronomieAstronomie AntenneAntenne
Redactie: pa0phb @ veron.nl   Wed Apr 14 03:22:52 2021
©    Linux powered