navbar.frm 20190426 .nav
Volgende bijeenkomst 17 Sep? . . Ronde elke zondag 11:00 145.475 MHz . . . Wekelijkse ontmoetingem donderdag avond 20:30 uur 145.450 Mhz . . .
W
PA0PIM (SK)
PA0PIM (SK)

Wij noemen ons radioamateurs. De huidige maatschappij kent ons niet. Maar wie zijn wij, wat zijn onze kenmerken. Een poging om dit mysterie op te lossen.

Een mid-twintiger, een schilder, liep langs mijn huis, keek naar boven en vroeg mij waar die draden en die mast op mijn dak voor dienden.
Dat is een antenne systeem, antwoordde ik.
Waar is dat voor ? Ik ben radioamateur, antwoordde ik, ik mag uitzenden.
Net als RPL-FM? Neen, dat mag ik niet, maar wel iets soortgelijks.
Toen heb ik in de volgende 10 minuten verteld wat een radioamateur zoal mag en doet.
Zeer interessant, had ik nooit van gehoord zei hij, pakte zijn verf spullen en ging zijns weegs.

Waar vind je een radioamateur?

Je vindt radioamateurs onder alle beroepen, bestuurders, vorstenhuizen , werkers, werkelozen, alle leeftijden en sekses.
Wereldwijd staan er zo'n 3 miljoenen amateurs geregistreerd, waaronder zo'n 10 duizend in Nederland.
De meeste landen kennen een of meer verenigingen die de belangen van de radioamateur behartigen. Een overkoepelende organisatie zorgt voor de belangen van de amateur tussen de commerciele- en overheids aasgieren op de schaarse frequentie ruimte.

De radioamateur als lid van onze maatschappij.

Eerst maar eens de negatieve aspecten, dat schijnt tegenwoordig erg belangrijk te zijn.

Een radioamateur discrimineert naar sekse. Wij kennen geen radioamatrices. Een vrouwelijke beoefenaar noemen wij YL - young lady -

Een radioamateur discrimineert naar leeftijd. Een oudere man noemen wij OM - old man -. Een oudere vrouw bijvoorbeeld noemen wij XYL - ex jonge vrouw - en een kind is een QRPietertje.

Een radioamateur discrimineert naar land van domicilie en krijgt een 'stempel' van het land waar hij woonachtig is, de callsign of roepletters.

De radioamateur wordt zichtbaar gediscrimineerd naar opleiding. De toekenning van roepletters is wel degelijk afhankelijk van of en welk examen met goed gevolg is afgelegd.

Volgens hedendaagse 'weetals' kun je een radioamateur betichten van milieu vervuiling. Hij loost immers, net als de mobile telefonie, straling in het luchtruim. En sommige radioamateurs krijgen zelfs tijdelijk toestemming om afgelegen natuurgebieden te betreden. Anderen zadelen dieren op met een zendertje om ze in hun natuurlijke omgeving te kunnen volgen, foei!!

In de ogen van de hedendaagse maatschappij slaan wij dus een slecht figuur.

Wat doet en mag een radioamateur doen?

Een radioamateur maakt gebruik van de ether en elektromagnetische golven om verbindingen te maken met collega amateurs elders in de wereld.

Een radioamateur mag daartoe zenders, ontvangers en antennes gebruiken en zelf bouwen voor het opwekken, uitzenden en ontvangen van deze elektromagnetische straling.

Dit zeer brede aspect kent vele uitvoeringsvormen, zoals:

Het maken van draadloze verbindingen onder zeer gevarieerde condities, zoals

  • maken van verbindingen over de horizon. Daarbij is kennis van o.a. de atmosferische condities en de kennis van de condities van de zon van groot belang.
  • het deelnemen aan wedstrijden waarbij de afstand een belangrijke factor is.
  • het maken van verbinden met tegen amateurs op alle plekken in de wereld.
  • met hun mobiele zendontvangers zijn zij snel inzetbaar voor noodcommunicatie tijdens rampen, etc.
  • het organiseren en deelnemen aan expedities. Hierbij richt een groep amateurs een zend-ontvang station in op de meest afgelegen plekjes op de wereld, daar waar geen mensen laat staan amateurs wonen.
  • Radioamateurs organiseren congressen waar hun activiteiten worden getoond en besproken.
  • Er zijn amateurs die zweren bij morse, anderen bij het maken van SSB bindingen in de zwaar gestoorde HF banden en weer anderen exploreren de UHF en microgolf banden.
  • Met 'radio-rondes' wisselen regionale groepjes op regelmatige basis kennis en ervaring uit.

Een belangrijke activiteit van de radioamateur is zelfbouw, een zeer breed onderwerp.

Een geliefd onderwerp was zelfbouw van de zender. Dat begon met meneer Hertz, die met vonken makende apparatuur ontdekte dat dat op een afstand waarneembaar was. Daarna volgenden diverse experimenteerders, meestal zelf opgeleide wetenschappers, die de opwekking en detectie van radiogolven verfijnden. Toen de telegraafdienst in de gaten had dat je zonder draad grote afstanden kon overbruggen greep de overheid in. Verboden voor leken om met radio te experimenteren. Ondergronds werden daarom de experimenten voortgezet.

In de 30-er jaren werd grootscheeps militaire radioapparatuur gebouwd. Met als gevolg dat na de oorlog enorme voorraden radio-onderdelen beschikbaar kwamen. Een walhalla voor de radioamateurs die zo dump materiaal geschikt konden maken voor hun frequentie banden, of zelf konden bouwen. Je kunt gerust zeggen dat vrijwel alle 60 plus zendamateurs van deze periode hebben geprofiteerd.

In de 60-er jaren kwam overtollige telex apparatuur op de markt. De radioamateur stortte zich op het bouwen van gevoelige en storingsarme convertors om telex signalen over de ether te sturen.

Met de komst van goedkope o.a. Japanse fabrieksapparatuur loonde de zelfbouw van hun eigen 'rigg' niet meer. Zelf bouwen van antennes en tuners is daarvoor in de plaats gekomen.

Met de komst van de personal computer hebben amateurs zich bekwaamd in het coderen van de uit te zenden berichten. Dit maakte het mogelijk om onder extreme condities betrouwbare informatie over te brengen.

Met de komst van de betaalbare micro computerboardjes is zelfbouw weer in de lift geraakt. SDR - Software Defined Radio - ontvangers, zenders en meetapparatuur zijn favoriete zelfbouw onderworpen geworden.

Conclusie:

Een radioamateur is veelarmig wezen dat zich onopgemerkt door de maatschappij, enthousiast met veel onderwerpen bezig houdt.

Pieter J.T. Bruinsma, PA0PHB ( 2020/06/30)